Na temat oczekiwań firm zajmujących poszukiwaniem gazu ze złóż łupkowych wobec administracji państwowej – pisze „Rzeczpospolita”.

Dziennik przypomina niedawne zapowiedzi premiera Tuska, który po powrocie z Kanady deklarował, że rząd zapewni odpowiednie warunki dla rozwoju sektora poszukiwań i wydobycia gazu ze złóż łupkowych.

Wobec tego „Rz” sformułowała kilka postulatów, w których zawarte są oczekiwania przedsiębiorców w tym zakresie. Jak czytamy w gazecie, najważniejszym jest ograniczenie planów zmierzających do nadmiernego opodatkowaniu przyszłego wydobycia ropy i gazu.

Jednocześnie według dziennika przedsiębiorcy prowadzący działalność poszukiwawczo-wydobywczą chcą zmiany obowiązującego Prawo geologicznego. Jego obecne zapisy sprawiają, że właściciel koncesji nie może zrobić nić ponadto co w niej zapisano, a w przypadku jakichkolwiek zamian zmuszony jest do przygotowania nowego raportu środowiskowego.

Według gazety rząd musi również podjąć decyzję w sprawie ewentualnego powołania operatora koncesji węglowodorowych, który miałby pewien udział w koncesji na wydobycie ropy i gazu.

W kolejnym postulacie dziennik zwraca uwagę, że zmian wymaga także „Polityka energetyczna Polski do 2030 r.”, w której na chwilę obecną nie ma zapisów o gazie ze złóż łupkowych.

Wsparcia rządu wymagają również uczelnie kształcące kadry dla przedsiębiorstw poszukiwawczych i wydobywczych – czytamy w „Rzeczpospolitej”, gdyż obecnie uczelnie oferują znacznie mniej miejsc na wydziałach wiertniczo-poszukiwawczych i geologicznych niż jest chętnych.

Rzeczpospolita/CIRE

Warunek? Skuteczne wdrożenie Programu Uwalniania Gazu, przygotowanego przez spółkę zgodnie z wytycznymi URE. Program jest już po konsultacjach społecznych, teraz trwają prace nad ostatecznym kształtem projektu. Temu m.in. mają służyć organizowane wspólnie przez obie strony warsztaty.

Warsztaty odbędą się 28 maja w Warszawie.

 - PGNiG chce takie warsztaty przeprowadzić, by zwiększyć świadomość i wiedzę uczestników rynku na temat planowanych zmian na rynku gazu. Chce również zapoznać ich z proponowanymi zmianami, które Program Uwalniania Gazu ze sobą niesie – informuje Sławomir Hinc, wiceprezes ds. finansowych w Polskim Górnictwie Naftowym i Gazownictwie.

Trzy miesiące temu spółka przekazała Program Uwalniania Gazu do konsultacji społecznych. Jak podkreślają przedstawiciele PGNiG, uwagi zgłaszane przez uczestników rynku znacząco odbiegają od wytycznych Urzędu Regulacji Energetyki. Stąd potrzeba organizacji warsztatów – wyjaśniają.

PGNiG, jako jedyny podmiot na polskim rynku gazu, został zobowiązany przez URE do przygotowania Programu Uwolnienia Gazu. Celem przygotowywanych założeń jest taka zmiana sytuacji na rynku, która umożliwi uwolnienie cen surowca dla odbiorców instytucjonalnych.

Zgodnie z zaleceniami Urzędu, w połowie roku gazowy koncern ma zacząć sprzedaż na giełdzie towarowej surowca w ilości odpowiadającej co najmniej 70 proc. krajowego zużycia. Program się powiedzie, jeśli na rynku pojawi się wielu nowych graczy, a ich oferta spotka się z zainteresowaniem odbiorców przemysłowych. Według planów URE hurtowy rynek gazu mógłby być wolny od 1 stycznia 2013 roku.

 - Rok 2013 jest jak najbardziej realną datą na dokonanie uwolnienia rynku. Ta decyzja będzie jednak zależała od skali zmian na rynku i będzie wymagała potwierdzenia przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki - podkreśla Sławomir Hinc.

Jeśli Program sie powiedzie, a rynek zostanie zliberalizowany, prezes URE będzie zatwierdzał taryfy na gaz tylko dla odbiorców indywidualnych. Wiceprezes PGNiG przyznaje, że na rozważania o całkowitym uwolnieniu rynku gazu w polskich warunkach jest zdecydowanie za wcześnie.

 - Kluczowym obszarem, dla którego deregulacja rynku gazu mogłaby nastąpić, to rynek odbiorców instytucjonalnych. Nie dyskutujemy i na razie nie ma planów zmiany sposobu kształtowania cen dla odbiorców indywidualnych, czyli gospodarstw domowych - zapewnia Sławomir Hinc.

Newseria.pl

II edycja konferencji naukowej ShaleScience pt. „Ewolucja wyobrażeń o jakości złoża i udostępniania zwięzłych skał łupkowych” odbywa się w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Organizatorami spotkania są ORLEN Upstream, Energy and Geoscience Institute – University of Utah oraz Schlumberger Innovation Center, SLC, USA. Honorowy patronat nad Konferencją objął Minister Środowiska.

Podczas tegorocznej konferencji eksperci koncentrują się na dwóch istotnych czynnikach mających wpływ na ekonomiczną opłacalność produkcji gazu z łupków.

- Przeanalizujemy jakość własności zbiornikowych polskich łupków, w tym warunki w których miliony lat temu gaz został wygenerowany i zmagazynowany oraz techniki najskuteczniejszego udostępnienia złoża, analizując między innymi podatność skały na proces szczelinowania oraz niezbędne parametry zabiegów intensyfikacyjnych podnoszące naszą skuteczność w zakresie produkcji ze złóż niekonwencjonalnych – wyjaśnił Wiesław Prugar, Prezes Zarządu ORLEN Upstream.

- Zrozumienie tych dwóch elementów jest podstawą do przewidywania wielkości produkcji ze złoża, poprawy jakości produkcji oraz rozwoju bardziej efektywnych technologii wydobywczych – dodał Roberto Suarez-Rivera, Dyrektor Centrum Innowacji, Schlumberger.

Biorąc pod uwagę fakt, że znaczący udział w całości zidentyfikowanych złóż na świecie, również w Polsce, mają złoża o umiarkowanej jakości własności zbiornikowych w swoich analizach i dyskusjach naukowcy uwzględnią także ten rodzaj złóż. Zrozumienie ich cech może mieć bowiem fundamentalne znaczenie dla uwolnienia dostępu do ogromnych ilości energii pochodzącej z węglowodorów. W obliczu znanej dotychczas technologii – cechuje je ograniczony potencjał wydobywczy ze względu na ich niewielką przepuszczalność, niską porowatość (utrudniającą gromadzenie się węglowodorów) oraz niskie ciśnienie panujące w porach. Zgromadzeni na konferencji zastanawiają się nad kierunkami rozwoju technik wydobywczych. – Obecnie jest to jedno z najbardziej ekscytujących wyzwań i jedno z najistotniejszych zagadnień dotyczących niekonwencjonalnych złóż węglowodorów – zaznaczył Suarez-Rivera.

Ubiegłoroczna edycja konferencji ShaleScience miała na celu nakreślenie właściwej perspektywy  postrzegania właściwości skał łupkowych. W Ameryce Północnej już od ponad dziesięciu lat złoża niekonwencjonalne są ważnym źródłem pozyskania gazu. Możliwość eksploatacji gazu ziemnego ze skał łupkowych ma ogromny wpływ na zmiany zachodzące w przemyśle poszukiwawczo-wydobywczym. Kolejne, nowe metody wydobycia są nieustannie doskonalone w celu redukcji kosztów i poprawy efektywności produkcji. Niestety, jak dotąd klasyczna wiedza na temat samej charakterystyki złóż w sposób niewystarczający wpływa na stosowaną technologię, co może skutkować niższą efektywnością wydobycia, wynikającą ze stosowania uniwersalnych rozwiązań technologicznych na złożach o bardzo odmiennych właściwościach. Podczas pierwszej edycji konferencji ShaleSciance naukowcy i eksperci z całego świata starali się wypełnić tę lukę i skonfrontować różne wyobrażenia o skałach łupkowych, w celu wypracowania jednego, spójnego i właściwego zbioru wskazań na ten temat.

Orlen Media

Korsunsky podczas środowej konferencji w Paryżu powiedział mediom, że ,,z punktu widzenia Ukrainy, nawet jeśli kraj nie uzyska bezpośrednich korzyści w postaci dostaw, to zaangażowanie w projekt może stanowić dobry biznes.” Platts podkreśla, że wypowiedź ambasadora nie była jednak oficjalnym stanowiskiem rządu ukraińskiego.

Według obecnych porozumień dotyczących projektu, turecki BOTAS posiada 20 procent udziałów w inwestycji, natomiast azerskie państwowe przedsiębiorstwo SOCAR – pozostałe 80 procent.

Początkowa przepustowość TANAP wyniesie 16 mld m3, z czego 6 mld będzie trafiać do Turcji, a pozostała część ma być transportowana na rynki europejskie. W grudniu ubiegłego roku Turcja i Azerbejdżan podpisały umowę, w myśl której powstanie wspólne przedsiębiorstwo odpowiedzialne za budowę rurociągu. Ratyfikacja porozumienia spodziewana jest w najbliższym czasie.

Niedawno, ukraiński premier Mykola Azarov zapowiedział, że Ukraina jest otwarta na współpracę przy realizacji TANAP.

Trend/PR

10 maja ukraińska komisja rządowa, w ramach przetargu przyznała spółkom Shell i Chevron prawo do rozpoczęcia prac związanych z wydobyciem gazu łupkowego na złożach Yuzovsky (w rejonie Charkowa i Doniecka) oraz na polu Olessky (w pobliżu Lwowa).

W przetargu startowały również: włoski ENI, amerykański Exxon Mobil i rosyjsko – brytyjska spółka joint – venture TNK – BP.

Ukraina wiąże duże nadzieje z eksploatacją gazu łupkowego. Według danych geologicznych, nasi sąsiedzi posiadają jedne z największych zasobów gazu niekonwencjonalnego w Europie.

Odwierty na terenie złoża Yuzovsky, którego pokłady sięgać mogą nawet 4 bln m3, rozpoczną się w 2013 roku, a produkcja ruszyć ma w 2015 roku. Natomiast wiercenia na polu Olessky ruszą w 2014 roku, natomiast wydobycie w 2016 roku.

Ukraina od dawna dąży do zmiany niekorzystnej dla niej umowy gazowej zawartej z Rosją w 2009 roku. Ukraińcy w 2012 roku zapłacą 416 dolarów za każdy tys. m3 surowca sprowadzonego ze wschodu. Cenę tą uznają za wysoką i domagają się obniżki.

RIA Novosti/PR

Zwiększenie wydobycia gazu ziemnego mają zapewnić dwie nowe platformy wiertnicze na szelfie Morza Czarnego. Natomiast gaz łupkowy mają wydobywać Royal Dutch Shell i Chevron. Ukraina nie chce stawiać przez tymi koncernami żadnych ograniczeń ekologicznych.

Będący częścią Naftohazu ukraiński producent gazu Ukrhazwydobuwannia ocenia, że wydobycie gazu łupkowego na Ukrainie będzie przynosić koncernom zyski nawet przy cenach wynoszących 200 dol. za 1 tys. m sześc. Ze względu na wyższe koszty wydobycia poziom rentowności dla łupków w pozostałych krajach Europy wynosi 270 – 340 dol. – czytamy w „DGP”.

Jak powiedział cytowany przez „DGP” ukraiński analityk Kost Bondarenko, w odróżnieniu od pozostałych krajów Europy Ukraina nie ma czasu na namysły i pikiety związane w wydobyciem gazu łupkowego, gdyż cena rosyjskiego gazu osiągnęła krytyczny poziom dla gospodarki kraju.

DGP/CIRE

Cytowana przez dziennik Magdalena Sikorska, rzeczniczka prasowa resortu środowiska, który jest odpowiedzialny za przygotowanie projektu deklaruje, iż zostanie on zaprezentowany publicznie do końca miesiąca lub w pierwszych dniach czerwca. Jednocześnie zapewnia, że poziom obciążeń dla inwestorów nie będzie wysoki, bo jak tłumaczy, resort bierze pod uwagę kapitałochłonny charakter i ryzyko inwestycji w sektorze wydobywania węglowodorów.

„PB” zwraca też uwagę na wczorajsze wypowiedzi premiera Tuska w tej sprawie, który zadeklarował, że inwestorzy angażujący się w poszukiwanie gazu ze złóż łupkowych w naszym kraju mogą liczyć na rzetelność, stabilność i uczciwe podejście do pracy. Szef rządu podkreślił konieczność zagwarantowania stabilności i przewidywalności wydobycia tego surowca w Polsce.

Puls Biznesu/CIRE

W celu dywersyfikacji dostaw Ukraińcy budują terminal LNG, pozwalający czerpać gaz ze źródeł zamorskich. Według informacji rządowych, 4 miliardy metrów sześciennych zapewnią umowy długoterminowe z Algierią, Egiptem, Nigerią i Katarem. Pozostałe 20 procent zostanie zakupione na rynku spotowym. Kijów prowadzi obecnie rozmowy z Ankarą o otwarciu dostępu dla transporterów LNG do cieśniny Bosfor, co umożliwiłoby transportowanie skroplonego gazu do terminalu na Ukrainie.

Dodatkowe 5 miliardów metrów sześciennych surowca miałoby pochodzić z Azerbejdżanu i Turkmenistanu. Ukraina ustaliła z azerskim SOCAR-em, że gaz mógłby płynąć za pośrednictwem ośrodka skraplania gazu w Gruzji, co korelowałoby z planem budowy połączenia gazowego Azerbejdżan-Gruzja-Rumunia (AGRI). Zakłada on transport kaspijskiego gazu przez Gruzję do portu LNG w Konstancji (Rumunia). Jednakże Vagif Alijew, odpowiedzialny za inwestycje SOCAR-u, powiedział w rozmowie z ICIS, że dostawy dla Ukrainy nie są priorytetem dla jego spółki.

ICIS/WJ

Źródło agencji Trend w Komisji Europejskiej dodało, że negocjacje na ten temat są w toku.  We wrześniu 2011 roku Unia Europejska udzieliła mandatu na rozmowy między Wspólnotą, Azerbejdżanem oraz Turkmenistanem na temat budowy TCP.

Projekt zakłada budowę gazociągu o długości 300 kilometrów łączącego Turkmenistan z Azerbejdżanem po dnie Morza Kaspijskiego i dostarczającego gaz dla europejskiego Korytarza Południowego. Pierwsze rozmowy na ten temat rozpoczęły się jeszcze pod koniec lat dziewięćdziesiątych.

Trend/WJ

Oryginalny projekt Nabucco zakładał budowę gazociągu o długości 4000 kilometrów, który przesyłałby 30 miliardów metrów sześciennych surowca rocznie. Planowano, że będzie on doprowadzać gaz z Azerbejdżanu do Europy.  Jego koszt szacowano na około 12 miliardów dolarów.

Nabucco-West osiągnąłby długość 1300 kilometrów. Byłby również odpowiednio tańszy i miałby zapewniać transport gazu z granicy turecko-bułgarskiej do węzła gazowego w Baumgarten (Austria).

Nowa propozycja europejskiego konsorcjum będzie rywalizować o dostęp do złóż Szah Deniz 2, zlokalizowanych w Azerbejdżanie. Walczą o nie także projekty TAP (Trans Adriatic Pipeline) oraz SEEP (South East European Pipeline).

Ostateczna decyzja zostanie podjęta przez zarząd Szah Deniz 2 w 2013 roku.

Reuters/WJ