- Przy realizacji rzeczywistych celów tzw. „polityki klimatycznej” nie dążymy do redukcji emisji, tylko do wzrostu zysków i to nie na całym obszarze Unii Europejskiej, a tylko w jej części – powiedział prof. Krzysztof Żmijewski podczas konferencji „Polityka klimatyczna UE – miliardowe koszty dla polskiego przemysłu”, zorganizowanej przez Krajową Izbę Gospodarczą.

Według prof. Żmijewskiego, ignoruje się, neguje lub akceptuje zjawisko emigracji przemysłu z krajów Unii, próbując przedstawić to zjawisko jako normalne, naturalne i takie, przeciwko któremu nie należy oponować.

Blokuje się, hamuje i zamraża mechanizmy, które w sposób absolutny mogą zwiększyć redukcję emisji. Przykładem takich mechanizmów jest – zdaniem prof. Żmijewskiego – Community Level Project, znany jako Domestic Offset znajdujący się w samej dyrektywie ETS. Nie został on uruchomiony tylko dlatego, że Komisja Europejska, a dokładnie komisarz Connie Hedegaard, nie wydała wytycznych do jego stosowania. Skorzystanie z tego mechanizmu byłoby bardzo efektywne, a kosztowałoby np. BOT znacznie mniej niż obecnie – gdyby ta spółka mogła docieplić Łódź, to koszt CO2 byłby dla niej mniejszy od 10 euro za tonę.

- Unia finansuje również rozwiązania sprzeczne z zasadą zrównoważonego rozwoju, do których nie należy CCS – powiedział prof. Żmijewski. Składowanie CO2 pod ziemią przeczy – według niego – zasadzie zrównoważonego rozwoju, która mówi, że nie wolno rozwijać się kosztem przyszłych pokoleń. Z polityką klimatyczną nie również nic wspólnego zwiększanie importu gazu i biomasy.

Prof. Żmijewski uważa, że rzeczywistym celem Komisji Europejskiej jest outsourcing działalności przemysłowej poza obszar UE, nazywane promocją gospodarki postindustrialnej, próba generowania zysków z działalności pozaprzemysłowej oraz utrzymanie francusko-niemieckiego duopolu w zakresie obrotu kapitałowego.

W portalu CIRE można odsłuchać wypowiedź prof. Żmijewskiego na ten temat.

CIRE